Οἱ πνευματικοί συμβολισμοί τοῦ θυμιάματος

 4. Τό δέ θυμιατήριο, ὅπου καίγονται τά κάρβουνα καί τοποθετεῖται τό θυμίαμα, συμβολίζει τήν κοιλία τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἡ ὁποία δέχθηκε στά σπλάχνα της σωματικῶς τήν Θεότητα, πού εἶναι «πῦρ καταναλίσκον», χωρίς νά ὑποστεῖ φθορά ἤ ἀλλοίωση.

Κατά τόν ἅγιο Γερμανό, Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως «Ὁ θυμιατήρ ὑποδεικνύει τήν ἀνθρωπότητα τοῦ Χριστοῦ, τό πῦρ τήν θεότητα καί ὁ εὐώδης καπνός μηνύει τήν εὐωδία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος προπορευομένην».

Μέ ἁπλά λόγια καί ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός περιγράφει αὐτόν τόν συμβολισμόν, λέγοντας «Τό θυμιατό σημαίνει τήν Δέσποινα, τήν Θεοτόκο. Ὅπως τά κάρβουνα εἶναι μέσα στό θυμιατό καί δέν καίεται, ἔτσι καί ἡ Δέσποινα ἡ Θεοτόκος ἐδέχθηκε τόν Χριστόν καί δέν ἐκάηκε, ἀλλά μάλιστα ἐφωτίσθηκε».

Μέ τό θυμίαμα πού προσφέρουμε τήν ὥρα τῆς προσευχῆς ὑποβοηθεῖται ἡ ἀνάταση τῆς ψυχῆς πρός τά ὑψηλά «ἄνω σχῶμεν τάς καρδίας».

Ὅπως τό θυμίαμα θερμαινόμενο στόν ἄνθρακα ἀνέρχεται πρός τά ἄνω εὐωδιάζοντας τό περιβάλλον, ἔτσι καί ἡ ψυχή τοῦ πιστοῦ μέ θερμή πίστη πρέπει νά πτερουγίζει πρός τά ἄνω μυροβλύζουσα, ἀπαγγιστρωμένη ἀπό τίς ὑλικές μέριμνες.

Ἡ βάση τοῦ θυμιατηρίου ὑποδεικνύει τήν ἀνθρωπότητα τοῦ Χριστοῦ, ἡ φωτιά τήν θεότητά Του καί ὁ εὐώδης καπνός μᾶς «πληροφορεῖ» τήν προπορευόμενη εὐωδία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ὁ Μωυσής, ὑπακούοντας στόν Θεό, κατασκεύασε καί τοποθέτησε στή σκηνή τοῦ Μαρτυρίου θυσιαστήριο τοῦ θυμιάματος (Ἔξοδ. 30: 1-10). Ὁ τρόπος παρασκευῆς τοῦ θυμιάματος διδάχθηκε ἀπό τόν ἴδιο τόν Κύριο (Ἔξοδ. 30: 34-36).

Ἡ προσφορά θυμιάματος στήν Παλαιά Διαθήκη ἀποτελοῦσε ἐντολή τοῦ Θεοῦ. Ἔπρεπε νά προσφερθεῖ θυμίαμα στήν ἀρχή τῆς ἡμέρας τό πρωΐ καί τό βράδυ μέ τό ἄναμμα τῶν λύχνων (Ἔξοδ. 30: 7-8).

Αὐτή ἡ καλή συνήθεια μεταφέρθηκε καί στή χριστιανική λατρεία. Τό λατρευτικό αὐτό μέσο δημιουργεῖ κατανυκτικό κλίμα προσευχῆς καί ἑλκύει τήν ἁγιαστική χάρη τοῦ Θεοῦ.

Ὅταν ὁ Λειτουργός θυμιάζει τίς εἰκόνες τῶν ἁγίων, ἐπιζητεῖ τίς μεσιτικές προσευχές τους πρός τόν Κύριο γιά βοήθεια τῶν μελῶν τῆς στρατευομένης Ἐκκλησίας.

Ὅταν ὁ Λειτουργός θυμιάζει τούς πιστούς, αὐτοί πρέπει νά ὑποκλίνονται καί νά προσκυνοῦν εὐλαβικά προσδοκῶντας τήν εὐλογία καί τή χάρη τοῦ Θεοῦ. Ἡ μικρή ὑπόκλιση εἶναι δεῖγμα ὅτι συμμετέχουμε στά τελούμενα!

Ἐκτός ἀπό τόν Ἱ. Ναό, εἶναι καλό καί στό σπίτι νά προσφέρεται θυμίαμα τακτικά καί νά συνοδεύεται πάντοτε μέ ὁλοκάρδια προσευχή....

''Ὁλκάς''Περιοδικόν Ἱερᾶς Μητροπόλεως Λέρου, Καλύμνου καί Ἀστυπαλαίας

Τεῦχος 9 – Μάϊος 2010