ΚΥΡΙΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΛΟΥΚΑ

 Η 18η Οκτωβρίου κάθε έτους αγαπητοί μου αδελφοί είναι αφιερωμένη στη μνήμη ενός από τους τέσσερις Ευαγγελιστές της Εκκλησίας μας, του αγίου ενδόξου Ευαγγελιστού και αποστόλο Λουκά, του Έλληνα, του Ιατρού και κατά παράδοση Αγιογράφου των πρώτων εικόνων της Υπεραγίας Θεοτόκου.  

Γεννημένος στην Αντιόχεια της Συρίας από Έλληνες γονείς ο άγιος μας ήταν άριστός γνώστης της ελληνικής γλώσσας της εποχής του αλλά και της ιατρικής τέχνης την οποία ασκούσε σε διάφορα μέρη στα οποία βρέθηκε μέχρι την εγκατάστασή του το 42 μ.Χ. στη πόλη της Θήβας, όπου γνώρισε τον απόστολο των εθνών Παύλο, σαγηνεύτηκε από τη διδασκαλία του και θέλησε να τον ακολουθήσει στις ιεραποστολικές περιοδείες του, τόσο ως μαθητής και συνεργάτης του στη διάδοση του Ευαγγελίου, όσο και ως προσωπικός γιατρός του φιλάσθενου αποστόλου.

Αυτή η τόσο ευλογημένη σχέση του μαθητή Λουκά με τον διδάσκαλο Παύλο, είχε ως αποτέλεσμα ο πρώτος να γίνει ο ακριβέστερος καταγραφέας της διδασκαλίας του αποστόλου των εθνών και μάλιστα για εμάς να καταστεί η φωνή μέσα από τους αιώνες και η ιστορική γραφίδα της ζωής του Ιησού και της Εκκλησίας του αφού μέσα στον κανόνα της Καινής Διαθήκης διασώθηκαν δύο δικά του συγγράμματα, το τρίτο κατά σειρά Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο αλλά και οι Πράξεις των Αποστόλων, όπου καταγράφεται η ζωή της Εκκλησίας μετά από το γεγονός της Πεντηκοστής. Και τα δύο αυτά έργα απευθύνονται σε ένα πρόσωπο που δεν έχουμε άλλα στοιχεία για αυτόν τον «Κράτιστο Θεόφιλο» όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται. Ανά τους αιώνες πολλοί ερμηνευτές θεωρούν ότι αυτός ο Θεόφιλος είναι η κάθε ψυχή του με αγάπη πόθο και πίστη διαβάζει τα συγγράμματα του Ευαγγελιστού και παίρνει λίγο από τον δικό του φωτισμό, γενόμενος κράτιστος και ισχυρός στην πίστη του και στο φρόνημα του.

Θέλοντας λοιπόν η Εκκλησία μας να τιμήσει αυτόν τον σπουδαίο Ευαγγελιστή αφιερώνει και την υμνολογία της σημερινής ημέρας σε εκείνον, αλλά και μας ζητά διαβάσουμε ένα αποστολικό κείμενο από την προς Κολλασαείς επιστολή που αναφέρεται στη σχέση του αποστόλου των Εθνών με τον αγαπημένο του Μαθητή και υπαινίσσεται και τα χαρακτηριστικά που θα πρέπει να έχει ο καθένας μας όταν θέλει να μιλάει για τον Ιησού Χριστό. Μέσα σε δύο γραμμές παρουσιάζεται η πραγματική εικόνα αυτού που θέλει να είναι πραγματικός μαθητής του Ιησού:

Μας  ζητά λοιπόν ο απόστολος Παύλος να πορευόμαστε με σοφία προς τον έξω κόσμο. Ο Χριστιανός όταν ανοίγεται στον κόσμο οφείλει να προβάλλει αυτή την ευλογημένη Σοφία με την οποία μας πλούτισε ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός. Ο εν Χριστώ άνθρωπος αντανακλά την Σοφία των Μυστηρίων της Εκκλησίας φανερώνει την δόξα Αυτού στον οποίο πιστεύει, δείχνει με τον τρόπο του τον δρόμο που μπορεί να συνδέσει και άλλους ανθρώπους στο άρμα της εκκλησίας. Ιεραποστολή στην Εκκλησία δεν γίνεται τόσο με τα λόγια όσο με το παράδειγμα της αγάπης και του ελέους με τη δύναμη της προσευχής, με το δάκρυ και τον πόνο για τον αδελφό μας. Ο εν Σοφία άνθρωπος διαχειρίζεται με τρόπο λυσιτελή τον πλούτο του Αγίου Πνεύματος που φυλάσσεται μέσα στην Εκκλησία και δαπανά τον χρόνο του στη διάδοση του Λόγου του Θεού. «εξαγοράζει» τον καιρό για να παρουσιάσει το μυστήριο της Βασιλείας των Ουρανών, κατανοεί ότι κάθε στιγμή αν τη ζήσει όπως πρέπει θα τον φέρει πιο κοντά στον Παράδεισο. 

Από την άλλη  ο λόγος μας προς να είναι πάντοτε άλατι ηρτυμένος, να είναι δηλαδή και ευχάριστος αλλά και καθαρός, όπως το αλάτι εκείνα τα χρόνια διατηρούσε τα διάφορα τρόφιμα και δεν τα άφηνε να σαπίσουν. Ο τρόπος που φέρεται ο Χριστιανός είναι πάντοτε ευχάριστος για τους γύρω του αφού δεν ανέχεται κανενός είδους αδικία αλλά και δεν συμβιβάζεται με τίποτα ανήθικο ή προβληματικό ή σάπιο δηλαδή άρρωστο και επιβλαβές για τον διπλανό του. Η απόλυτη ανάγκη για καθαρότητα βίου είναι αυτή που οικοδομεί την Εκκλησία που μας κάνει ένα σώμα μία ψυχή και αυτό ο Πάυλος θέλει να το διασώσει.

Αδελφοί μου, σε κάθε Θεία Λειτουργία μοιραζόμαστε τον ασπασμό της αγάπης όπως ακριβώς και ο μαθητής του Παύλου, ο Ευαγγελιστής Λουκάς στο σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα που χαρακτηρίζεται αγαπητός ιατρός. Πράγματι ο Ευαγγελιστής μας κράτησε σ’ όλη του τη ζωή τις αποστολικές υποθήκες του κηρύγματος, για αυτό τα κείμενα του μας αναπαύουν και μας δείχνουν πράγματι τον Ερχόμενο προς ημάς Ιησού. Τον μνημονεύουμε με ευγνωμοσύνη και τον παρακαλούμε να μας αξιώνει στην κατανόηση και εμπέδωση των όσων η γραφή του μας παρέδωσε, Αμήν.