Παράκληση στην Αγία Μόνικα.

 

Κι όμως εσύ...Αγία Μαρία Μαγδαληνή

 Πόσες αστέγνωτες συγγνώμες να σου πέμψουμε, πόσες θλιβερές αιώνιες άγνοιες να θρηνήσουμε, Αγία μας Μαγδαληνή!

Την ανδρεία σου ψυχή λεηλατήσαμε, αντί να την θαυμάσουμε, την τολμηρή σου θυσία χαλκεύσαμε, αντί να διαδώσουμε.

Τα ίχνη από τα εκστατικά βήματά σου σβήσαμε αντί να ακολουθήσουμε…

Κι όμως εσύ, το χέρι σου, ζέουσας πίστης πάνσεπτο σκήνωμα, δεν το τραβάς σαν τα έμμυσα και προδοτικά μας χείλη με θράσος ακουμπάνε πάνω του.

Και στέλνεις θέρμη, να λιώσεις τις παγερές μας καρδιές και μεσιτεύεις σε Εκείνον που λάτρεψες, να μην μας παραδειγματίσει που συκοφαντούμε εκείνη που έχρισε πρωτοκήρυκα της Λύτρωσής μας.

Πρέσβευε Αγία μας, του Υπερθέου Μεγάλου Διδασκάλου μυσταγωγούμενη, μέσα από την μυρίπνευστη καρδιά σου, για την δαιμονόπληκτη και σκολιά γεννεά μας την δυσώδη…

Πρέσβευε ενωμένη με την Υπέραγνο Μητέρα, για την απαλλαγή και την επιστροφή στου κενού μνημείου σιμά στον Γολγοθά τον πανεύοσμο Παράδεισο…

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από σειρά 3 εκπομπών αφιερωμένων στην Αγία Μαρία την Μαγδαληνή μέσα στο Χαρμόσυνο Πεντηκοστάριο του 2026.

O καθένας εκ των έργων του δικαιωθήσεται ή κριθήσεται...

 Ο καθένας εκ των έργων του δικαιωθήσεται η κριθήσεται. Ο,τι έργα θα κάνης, αυτά θα σε κρίνουν η, βοηθήσουν.

Αν κοιμηθώ εγώ, θα λυπηθείς εσύ. Θα πεις την επομένη: Ο καημένος ο Γέρων απ την Μικρά Ασία, αλλά δεν θα μπορείς να κάμεις τίποτα περισσότερο η, εκείνες, η άλλοι για σένα. Ο,τι θα κάνη ο καθένας μόνος του.

 Ένας μοναχός απ’ το Άγιο Όρος, έκαμε πολλή νηστεία και έκλαιγε. Εξομολογήθη λοιπόν σε ένα Γέροντα και του είπε γιατί έκλαιγε:

 «Γνωρίζω, δεν είμαι καλά. Με εγκατέλειψε ο Κύριος. Πειρασμούς δεν έχω. Θλίψεις δεν έχω, ασθένεια δεν έχω!». Και προσηύχετο να του στείλει ο Κύριος πειρασμό η ασθένεια. Πρέπει να έχουμε κάτι. 

Όλοι οι Άγιοί μας είχον θλίψεις, πειρασμούς, ασθενείας. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος που τον έστειλαν και εξορία!…

Κατόπιν, στρεφόμενος ο Γέροντας εις την άλλη, την ερωτά:

Τι κάνεις; Μου λέει ένας λογισμός ότι θυμώνεις. Αντιμιλάς στους γονείς σου. Γιατί; Μη τους φωνάζεις. Μη τους υποδεικνύεις εσύ. Διδασκαλία δίχως θέληση του άλλου έχθρα είναι και γίνεται αμαρτία και σε εκείνον που ακούει και δεν κάνει και εσύ στενοχωρείσαι και ταράζεσαι. Μη τους φωνάξεις. Όλοι είμεθα αμαρτωλοί. Δεν βλέπομε την αμαρτωλότητά μας, γιατί δεν πλησιάσαμε πολύ τον Κύριό μας. Έχεις ένα κερί και έχεις μακριά από την φλόγα του το δάκτυλό σου. Αφού είναι μακριά, δεν σε καίει. Όσο πιο κοντά πλησιάζεις, τόσο καταλαβαίνεις τη φωτιά- και όταν θα φθάσης πολύ κοντά, θα δεις ότι καίει! Να πλησιάσουμε πιο κοντά τον Κύριό μας και θα δούμε την αμαρτωλότητά μας. Να πλησιάσουμε περισσότερο.

Απευθύνεται πάλιν εις τον Διάκονο: Είσαι καλός τώρα, αλλά πρόσεχε. Πρόσεχε, γιατί και οι Άγγελοι πέφτουν. Τετάρτη και Παρασκευή μη βγαίνεις έξω, ούτε να βλέπεις γυναίκες. Κλείσου στο δωμάτιό σου και θα νοιώσεις μέσα σου διαφορά. Διάβαζε, προσεύχου, θα δεις. Γι’ αυτό που μου λες, θα παρακαλέσω και εγώ την Θεία Πρόνοια.Τετάρτη και Παρασκευή να νηστεύετε. Εγώ όλους μέρα νύχτα σας θυμάμαι. Παρακαλώ για σας. Να σας διαφυλάττει ο Κύριος μας, να σας φωτίζει. Προσπαθήστε. Αγωνίζεσθε. Στον ‘Άγιο Αρσένιο, μια φωνή. του έλεγε: «Φεύγε και σώζου. Φεύγε, Αρσένιε, και σώζου!» Και επειδή ο Βασιλεύς χωρίς τον Άγιο Αρσένιο δεν έκανε, πήγε και κείνος και έγινε βοσκός.

 Γέροντος Ιερωνύμου της Αίγινας

Άγιος Φλωριανός ο Μάρτυρας

 Ο Άγιος Μάρτυς Φλωριανός γεννήθηκε στην πόλη Εμς της Αυστρίας. Ήταν ανώτερος αξιωματούχος του Ρωμαϊκού στρατού και υπηρετούσε στην πόλη Νόρικουμ της Αυστρίας κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Διοκλητιανού (284 - 305 μ.Χ.). Ομολόγησε την πίστη του στον Χριστό ενώπιον του διοικητή Ακυλίνου και βασανίσθηκε σκληρά. Στο τέλος, του έδεσαν μια πέτρα στον λαιμό και τον έριξαν στον ποταμό Εμς, όπου τελειώθηκε μαρτυρικά το 303 μ.Χ.

Ο Άγιος Φλωριανός είναι ένας από τους προστάτες Αγίους της Αυστρίας.

Άγιος Νεποτιανός ο πρεσβύτερος

 Ο Άγιος Νεποτιανός έζησε κατά τον 4ο αιώνα μ.Χ. και χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον θείο του Άγιο Ηλιόδωρο , Επίσκοπο Αλτίνου της Ιταλίας. Κοιμήθηκε με ειρήνη το 395 μ.Χ. Ο Όσιος Ιερώνυμος  αφιέρωσε μία πραγματεία του στον ιερατικό βίο του Αγίου Νεποτιανού.

Όσιοι Ισαάκ, Κλήμης, Κύριλλος, Νικήτας και Νικηφόρος εκ Ρωσίας

 Οι Όσιοι Ισαάκ, Κλήμης, Κύριλλος, Νικήτας και Νικηφόρος Αλφάνωφ ήσαν αδελφοί και έζησαν κατά τον 14ο αιώνα μ.Χ. στο Νόβγκοροντ. Το 1389 ίδρυσαν το μοναστήρι του Σοκολνίτσκι και ασκήτεψαν εκεί θεοφιλώς. Κοιμήθηκαν με ειρήνη. Λόγω μιας πυρκαγιάς, που κατέστρεψε το μοναστήρι του Σοκολνίτσκι, τα ιερά λείψανά τους μετακομίσθηκαν στο μοναστήρι του Αντώνιεβ το 1775. Η μνήμη τους τιμάται, επίσης, στις 17 Ιουνίου.

Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου της «Παλαιάς» εν Ρωσία

 Η ιερά εικόνα της Υπεραγίας Θετόκου της «Παλαιάς» εμφανίσθηκε το 1570 μ.Χ. στην περιοχή του Νόβγκοροντ. Η εικόνα παρέμεινε στην πόλη Τιχβίν μέχρι το 1888 μ.Χ. και στις 18 Σεπτεμβρίου του ιδίου έτους αποδόθηκε στην πόλη Στάργια Ρούσα. Η παλαιορωσική εικόνα της Θεοτόκου ονομάσθηκε έτσι επειδή για αρκετό χρονικό διάστημα ήταν στην Παλαιά Ρωσία, όπου την είχαν φέρει Έλληνες από την Ολβία κατά την πρώτη περίοδο του Χριστιανισμού στη Ρωσία.