Ό π. Χαράλαμπος Α., εφημέριος Καλλιθέας Κονίτσης, αναφέρει:
«Κάποια χρονιά, μετά τήν πανήγυρη τής Λαύρας, ήρθα έξι ώρες μέ τά πόδια, γιά νά δώ τόν Γέροντα Παΐσιο στήν “Παναγούδα”. Είχα εικοσιπέντε χρόνια νά τόν δώ.
Τόν βρήκα μέσα στό δάσος. Μέ γνώρισε αμέσως καί τό σπουδαίο ήταν ότι μού είπε τήν ημερομηνία, πότε έγινα διάκονος καί πότε πρεσβύτερος.
Τού λέω:
– Πάτερ, δέν θά κάνουμε αγάπη νά φάμε λίγο;
– Έχω, μού λέει.
«Μού έδειξε μιά σακκούλα νάϋλον πού μέσα είχε τρείς ντομάτες πολύ μικρές καί μιάμιση φρυγανιά.
Σκέφθηκα:
“Ετούτα θά φάμε;”
Δέν βάσταξα καί τού είπα:
– Τί νά φάμε απ’ αυτά, Γέροντα; Εγώ έχω νηστικός από τά χθες. Εμένα δέν μέ φθάνουν είκοσι τέτοιες ντομάτες.
«Μού απάντησε: Παπά-Χαράλαμπε, θά κάνουμε προσευχή, θά τά ευλογήσεις εσύ καί θά περισσέψουν!
«Άνοιξε τήν σακκούλα, τήν έσχισε σέ σχήμα Σταυρού καί τήν άπλωσε σάν τραπεζομάντηλο. Μού βαλε δύο ντομάτες εμένα καί μία φρυγανιά, καί κείνος κράτησε τήν μισή φρυγανιά καί μία ντομάτα.
Λοιπόν σηκωθήκαμε, κάναμε προσευχή κανονικά καί μετά είπε:
“Πάτερ άγιε, ευλόγησον”.
Ευλόγησα καί φάγαμε. Πού πήγε όλη εκείνη ή πείνα; Είχα χορτάσει τελείως. Σάν νά μούχε βουλώσει κάποιος τόν λαιμό. Χόρτασα καί δέν μπορούσα νά φάω όλη τήν φρυγανιά, άφησα καί λίγο. Ήθελα όλο νερό.
Μού έλεγε ό Γέροντας:
– Φάε, παπά-Χαράλαμπε.
– Τί νά φάω, Γέροντα, χόρτασα.
Όλη τήν ημέρα μετά, όπου πήγα, ούτε νά φάω μπορούσα ούτε νά κερασθώ. Μόνο “νερό, νερό, νερό” ζητούσα συνέχεια.
Μού έκανε εντύπωση καί ύστερα, όταν περπατούσα μόνος μου, έλεγα:
Τί ευλογία ήταν αυτή! Όπως ευλόγησε ό Χριστός τους πέντε άρτους καί τά δύο ψάρια καί χόρτασαν πέντε χιλιάδες άνδρες, χωρίς γυναίκες καί παιδιά. Ευλογία Κυρίου!».
Πηγή: “Βίος Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου”, Ιερομονάχου Ισαάκ, Άγιον Όρος, 2016.
