Το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα μάς παρουσιάζει πώς οι ψαράδες της Γαλιλαίας απαρνήθηκαν έμπρακτα τον εαυτό τους και τα υπάρχοντά τους, ακολούθησαν τον Χριστό και έγιναν μαθητές και Απόστολοί Του.
Ο Κύριος βρισκόταν στη λίμνη της Γεννησαρέτ και στην όχθη της είδε δύο πλοιάρια, των οποίων οι ψαράδες είχαν κατεβεί και έπλεναν τα δίχτυά τους. Ανέβηκε στο πλοιάριο του Σίμωνος και άρχισε να διδάσκει τον λαό.
Μετά τη διδασκαλία, καλεί τον Σίμωνα να ρίξει τα δίχτυα στο νερό. Εκείνος, όμως, εκφράζει την απογοήτευσή του, καθώς, παρά την ολονύκτια προσπάθειά τους, δεν είχαν πιάσει τίποτε. Ο Κύριος επιμένει και η υπακοή του Σίμωνος επιβραβεύεται με τόσο μεγάλο πλήθος ψαριών, ώστε το πλοιάριο κινδύνευε να βυθιστεί.
Η λογική τους γίνεται εμπόδιο. Η εμπειρία τους επαναστατεί. Πώς είναι δυνατόν να ρίξουν τα δίχτυα, αφού ο ήλιος έχει ήδη ανατείλει ψηλά; Η κόπωσή τους γογγύζει. Η αγρυπνία τους διαμαρτύρεται. Όμως όλα αυτά —η γνώση, η λογική, η εμπειρία, η αγρυπνία, η κόπωση και η απογοήτευση— τα θέτουν στο περιθώριο. Τα υπερβαίνουν με εμπιστοσύνη στον λόγο του Χριστού.
Η ανταπόκριση του Σίμωνος Πέτρου, παρά την απογοήτευσή του, η οποία εκφράζεται με τα λόγια «δι᾿ ὅλης τῆς νυκτὸς κοπιάσαντες οὐδὲν ἐλάβομεν», δείχνει τον δρόμο που καλείται να ακολουθήσει κάθε άνθρωπος, εφόσον επιθυμεί να είναι μαθητής του Χριστού. Θυσιάζει τον εγωισμό του και παραμερίζει κάθε πρόσκαιρη βολικότητα, πρόφαση και φθηνή δικαιολογία. Η αγάπη του Χριστού είναι γι’ αυτόν το πολυτιμότερο αγαθό, για χάρη του οποίου αξίζει να θυσιάσει τα πάντα.
Η υπακοή στο θέλημα του Χριστού αποτελεί την ασφαλέστερη πορεία της ζωής, όπως φανερώνει και η ομολογία του: «ἐπὶ δὲ τῷ ῥήματί σου χαλάσω τὸ δίκτυον».
Όταν ο Πέτρος είδε το πρωτοφανές και ανέλπιστο πλήθος των ψαριών, έπεσε στα γόνατα του Χριστού και είπε: «ἔξελθε ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὅτι ἀνὴρ ἁμαρτωλός εἰμι, Κύριε». Ο Κύριος, όμως, τον καθησύχασε λέγοντάς του: «μὴ φοβοῦ· ἀπὸ τοῦ νῦν ἀνθρώπους ἔσῃ ζωγρῶν».
Συγκλονισμένος ο Απόστολος Πέτρος κατάλαβε, μέσα από την ευλογία του θαύματος, ότι δεν είχε μπροστά του έναν απλό άνθρωπο, αλλά τον θεϊκό Διδάσκαλο. Μπροστά στο μεγαλείο Του δεν αντέχει να αντικρίσει το πρόσωπό Του, αλλά, συντετριμμένος, κλίνει το γόνυ της ψυχής και του σώματος και Τον προσκυνά. Αισθάνεται βαθιά την αμαρτωλότητά του μπροστά στην αγιότητα του Κυρίου. Αναγνωρίζει τα σφάλματα και τις αδυναμίες του.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Πέτρος αναδείχθηκε ένας από τους κορυφαίους μαθητές του Κυρίου. Γι’ αυτό και μετά την Ανάσταση, στις εμφανίσεις του Αναστάντος προς τους μαθητές, γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στο πρόσωπό του. Η Εκκλησία τον τιμά ως τον κλειδούχο της Βασιλείας των Ουρανών. Με τη στάση του μάς διδάσκει ότι το κλειδί για την είσοδο στη Βασιλεία του Θεού είναι η αυτογνωσία και η ταπείνωση.
Οι άνθρωποι της θάλασσας καλούνται να γίνουν συνεχιστές του αποστολικού έργου. Ο Χριστός τούς καλεί να αξιοποιήσουν την αλιευτική τους εμπειρία, όχι πλέον για να αλιεύουν ψάρια, αλλά ανθρώπους. Πολύ χαρακτηριστικά ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος επισημαίνει ότι οι ψαράδες βγάζουν τα ψάρια από το νερό και εκείνα πεθαίνουν. Οι Απόστολοι, όμως, «αλιεύουν» τους ανθρώπους οδηγώντας τους στο νερό του Βαπτίσματος, όχι για να πεθάνουν, αλλά για να νεκρωθεί ο παλαιός άνθρωπος και να αναδυθούν από την κολυμβήθρα ανανεωμένοι, αναγεννημένοι, ανακαινισμένοι και αγιασμένοι, «ἀπεκδυσάμενοι τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον… καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν νέον».
Ο χρόνος κυλά γρήγορα. Εξαιτίας της αμέλειας και της αδιαφορίας μας έχουμε χάσει πολύτιμο χρόνο. Γι’ αυτό και ο Απόστολος Παύλος, στη Β΄ προς Κορινθίους επιστολή του, απευθύνει σε όλους μας την προτροπή: «Ἰδοὺ νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος, ἰδοὺ νῦν ἡμέρα σωτηρίας».
Ας ακούσουμε όλοι τη φωνή του Κυρίου και τη φωνή του Αποστόλου. Τώρα είναι ο κατάλληλος καιρός. Τώρα είναι η ημέρα της σωτηρίας μας. Αρκετό χρόνο χάσαμε. Μετατρέψαμε, με την παρακοή μας, τον κόσμο που μας χάρισε ο Θεός από παράδεισο σε κόλαση και πληγώσαμε τη ζωή μας.
Όχι, λοιπόν, άλλη αναβολή. Τώρα είναι η ώρα της προσωπικής μας σωτηρίας. Τώρα μας καλεί ο Θεός να ακολουθήσουμε πρόθυμα το θέλημά Του, να συμφιλιωθούμε μαζί Του, να σωθούμε από τη φρικτή απώλεια και να κερδίσουμε την αιώνια χαρά.
Η πρόσκληση που απηύθυνε ο Χριστός στον Πέτρο και στους άλλους μαθητές απευθύνεται και σε εμάς. Εκείνοι άφησαν τα πάντα και Τον ακολούθησαν. Ο Χριστός ζητά και από εμάς να Του προσφέρουμε το πολυτιμότερο που έχουμε, την καρδιά μας, για να την καθαρίσει και να την αγιάσει, ώστε το σώμα μας να γίνει ναός του Αγίου Πνεύματος.
† Αρχιμανδρίτης Λάμπρος Στυλιανού
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου